ผมสับสนมานาน ว่าเกิดมาเพื่ออะไร

ผมถูกสอนให้ เข้าใจเข้าถึงชีวิตของผู้คน

ผมถูกสอน ให้มองมันด้วยสายตาของนักบุญลูกา

โลกของผมมันหมุนไป ช้าๆ เร็วๆ สลับกัน

ผมเบื่อแล้ว

ผมจะไม่ให้โลกเปลี่ยนแปลงตัวผมอีกต่อไป

ผมจะเปลี่ยนโลก

พระเจ้า ท้องฟ้า ผู้คน ดวงดาว เป็นแค่สะสาร ที่ต้องเปลี่ยนสถานะไปเรื่อยๆ


ผมจะต้องเปลี่ยนโลก อย่าให้โลกเปลี่ยนคุณ

มันเหมือนกับการสร้างปติมากรรมชิ้นหนึ่ง

ชิ้นที่มันยากมากๆ

หากคุณมองสิ่งต่างด้วยสายตาของนักกวี

ให้ด่ามัน มันเป็นทัศนคติที่ เชื่องช้า

จงเปลี่ยนซะ

เปลี่ยนไปมองสิ่งแวดล้อมด้วยสายตา แ่ห่งมหาบุรุษ

หากให้นึกถึงบุคคล 5 คน ที่ต่างออกไป โดยไม่ต้องคิด

นโปเลียน โบนาปาร์ต
อคิลิส แห่งทรอย
โอดะ โนบุนากะ
โจโฉ เม้งเต้
ดาวิด ชิโนล่า
โมสาท
ครุทเชพ
ลี้ชิมฮวย
ไมเคิล แองเจโร่
ตราสิทธิ์


อย่าปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์
และรอบคอบ รวดเร็ว ดุจดั่ง จิ้งจอกหิมะ

หายใจเบาๆ เฝ้ารอ จองมอง

และโจมดีด้วยความเด็ดขาด

อีกหนึ่งไอเดีย

ชีวิตก็เหมือนงานศิลปะ

ไม่สำคัญหรอกว่า มันใช้เวลานานมากแค่ไหนในการทำ

ไม่สำัคัญว่าใช้อุปกรณ์ดีแค่ไหน

แต่มันสำัคัญที่ว่า

ผลงานชิ้นนั้นมันเจ๋ง สุดยอดหรือเปล่า

ถ้ามันเจ๋ง มันดี มันจะตราตรึงไปตราบโลกมลาย

นานเท่านาน และจะถูกจดจำไปอีกแสนนาน